sinecine ISSN: 1309-5838

Babalar ve Oğullar: 2000’ler Türkiye Sinemasında Erkeklik Krizi

1990’lardan 2000’li yıllara uzanan süreçte toplumsal değişimi ve travmaları erkek karakterlerin varoluşsal kaygıları, dönüşümü ya da mücadelesi üzerinden anlatan bir dizi film ortaya çıkmıştır. Erkek melodramlarından savaş, macera gibi erkeksi film türlerine ya da minimalist nitelikli filmlere uzanan bu filmlerin ortak noktası erkek karakterlerin bir kriz içinde sunulmasıdır. Bu çalışmada da bu filmler arasında yer alan ve babalar ve oğullar arasındaki çatışmalı iktidar ilişkileri çerçevesinde erkeklik krizine dair imgeler sunan Korkuyorum Anne (Reha Erdem, 2004), Kabadayı (Ömer Vargı, 2007) ve Çoğunluk (Seren Yüce, 2010) filmlerine odaklanılmaktadır. Filmlerde krizin bireysel erkek özneler tarafından nasıl anlamlandırıldığı araştırılmakta, bu krize ilişkin söylemin erkekliği yeniden üretmek, meşrulaştırmak için kullanılıp kullanılmadığı ve erkeklik krizini üreten yapının aynı zamanda bir direniş imkânı sağlayıp sağlamadığı sorgulanmaktadır.

Anahtar Sözcükler: Hegemonik erkeklik, erkeklik krizi, mazoşizm.