sinecine ISSN: 1309-5838

Fedakar Kız Filminde Travmatik Cinsellik

Öz

Çağdaş ulusötesi sinemanın en çok takdir edilen Güney Koreli yönetmenlerinden biri olan Kim Ki-duk, kurmaca filmlerinde, genellikle, hem kendileri travmatik olan hem de buna mukabil başka travmatik hadiselere neden olan yasayı ihlal edici edimlere odaklanır. Bir başka deyişle, Kim Ki-duk’un kurmaca filmleri ihlal ve travmaya bir paranın iki yüzü olarak yaklaşır. Kim Ki-duk, sabit bir ahlaki duruşu empoze eden yönetmenlerden biri değildir. Mevcut sosyokültürel yasaklarla örtüşen ya da örtüşmeyen edimleri onaylamak ya da yermek suretiyle belirli olaylar karşısında belirli tavırlar öneren bir anlatım tarzını benimsemez. Travmatik sonuçları olan ihlalleri basitçe yermek ya da travma yaratan hadiseleri yerip yasa ihlallerini övmek adına ikisi arasındaki rabıtayı koparmak yerine, Kim Ki-duk, ihlal ve travmayı, tek taraflı bir ahlak anlayışını bozuntuya uğratacak şekilde iç içe geçmiş fenomenler olarak algılar. Yasadan sapmanın bir yandan konvansiyonel olmayan (bedensel/psişik) tecrübelere zemin hazırladığı; öte yandan şiddeti, duygusal yıkımı, suçluluk hissini, (öz-)cezalandırmayı ve intikamı beraberinde getirdiği kurmaca dünyalar sergilemeye çabaladığı izlenimi verir. Bu makale, önceki satırlarda belirtilen çıkarımları takip ederek, Kim Ki-duk’un Samaria (Fedakar Kız, 2004) filminde kadın fahişeliğinin resmedilişini irdelemektedir. Psikanalizin ve postyapısalcı düşüncenin bazı kuramsal araçları ödünç alınarak, filmin seyirciyi, sapkın-travmatik kadın cinselliği bağlamında yasa ile ihlal arasındaki ilişkiye yönelik genelgeçer ahlaki cevaplara ulaşmakta başarısızlığa uğradığı bir sınırda dolaştırdığını göstermek amaçlanmaktadır.

Anahtar Sözcükler: Fedakar Kız, psikanaliz, fahişelik, travma, yasa, ihlal.